sukirtharani

വിമോചനത്തിന്‍ പതാക

എന്റെ ഗ്രാമത്തിന്‍ ദേഹമാകെ മൂടി
എങ്ങും വര്‍ഗ്ഗത്തിന്‍ ഇരുള്‍
ഭയം തീറ്റിക്കും ദ്രോഹിയുടെ
കൂസലറ്റ  കഠാര പോല്‍
തിളങ്ങിയെരിയും രാവ്

അന്ന്
ആകാശം നീലയും
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ നറുംമുലപ്പാല്‍ പോലെയും
മിന്നിക്കൊണ്ടിരുന്നു

മുളംകൂടയില്‍ വാരിക്കൂട്ടിയെടുത്ത വെളിച്ചം
അരണ്ടുചിതറും മുറ്റത്ത്
പിറന്നപടി ഞാന്‍
കാല്‍കളും കെട്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു

ഉടപ്പിറന്നോനൊപ്പം കൂത്താടാന്‍ ഓതും
വൈകൃതത്തിന്‍ രാത്രിയുടെ
ഉച്ചാടനമന്ത്രങ്ങള്‍
അധീശത്വത്തിന്‍ കറുകറുത്ത റാക്കു കുടിച്ചവര്‍
എന്റെ യോനി
കുഴിച്ച് അതില്‍
ഒരു  പെരുംകമ്പു നാട്ടുന്നു

എന്റെ നോവിന്‍ ഓളത്തില്‍
അരങ്ങേറുന്നൊരു ജാതിപ്പേക്കൂത്ത്

ആടിത്തളര്‍ന്നവരുടെ
ലിംഗങ്ങള്‍ വഴിഞ്ഞൊഴുകിയ
പകയുടെ അഴുക്കുചാലില്‍
വീശിയെറിയപ്പടുന്നു എന്നുടല്‍

ബധിരന്റെ
കരിംകംബളം മൂടിക്കട്ടിയ ചെവിയില്‍ നിന്നും
അന്ധന്റെ ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നും

വിടുതലില്ലാദേശത്തിന്‍ മണ്ണിനുള്ളില്‍
ഉറയൂരും സര്‍പ്പത്തിന്‍ ഉഗ്രതയോടെ
എന്‍ യോനിയില്‍ നാട്ടിയ പെരുംകമ്പിന്‍ ഉച്ചിയില്‍
കുരുതിചുവപ്പുവര്‍ണ്ണത്തില്‍
പാറുന്നു
ഞങ്ങളുടെ വിമോചനത്തിന്‍ പതാക