rabindranathtagore

വാനജ്ഞന്‍

മൊഴിമാറ്റം: കെ വി സുരേഷ്



ഞാന്‍ ഇത്രമാത്രമെ  പറഞ്ഞുള്ളു:
"സന്ധ്യക്ക് 
ആ കദംബമരത്തിന്‍റെ കൊമ്പില്‍ 
കുടുങ്ങിനില്‍ക്കുന്ന പൂര്‍ണ്ണചന്ദ്രനെ
ആര്‍ക്കെങ്കിലും എനിക്ക് പിടിച്ചുതന്നുകൂടെ?"
അപ്പോള്‍ എന്നെനോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഏട്ടന്‍ പറയാന്‍തുടങ്ങി:
"ഇവന് ഇളകിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
എടാ, പൂര്‍ണ്ണചന്ദ്രന്‍ നമ്മളില്‍നിന്ന് എത്രയോ ദൂരെയാണ്.
ആര്‍ക്ക്, എങ്ങനെയാണ് അതിനെ പിടിക്കാന്‍ പറ്റുക!"
"ഏട്ടന്‍ എന്തൊരു പൊട്ടനാണ്"! ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
"നമ്മള്‍ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍
അമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ജനലിലൂടെ നമ്മളെ നോക്കിനില്‍ക്കാറില്ലേ?
അപ്പോള്‍, എത്രയോ ദൂരെയാണ് അമ്മ നില്‍ക്കുന്നത്
എന്നുപറയാന്‍ പറ്റുമോ?"

ഏട്ടന്‍ പറഞ്ഞു:
"ഇവനെക്കൊണ്ട് കുടുങ്ങിയല്ലോ!
അതൊക്കെപ്പോട്ടെ, അതിനെപ്പിടിക്കാന്‍ മാത്രം വലിയ വല
നിനക്കെവിടെന്നു കിട്ടാനാണ്?"
"വലയോ......? ഏട്ടനതിനെ കൈകൊണ്ട് പിടിക്കാമല്ലോ!"
ഏട്ടന്‍ വീണ്ടും ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.
"എടാ, നിന്നോടിനി എങ്ങിനെ പറയാനാണ്?
ചന്ദ്രന്‍ അടുത്തുവന്നാല്‍ 
കണ്ണുകൊണ്ട് കാണാന്‍ പറ്റാത്തത്ര വലുപ്പമുണ്ടാകും അതിന്,
അറിയുമോ?"

"അയ്യോ എന്തൊക്കെ മണ്ടത്തരങ്ങളാണ് 
അവര്‍ സ്കൂളില്‍നിന്ന് ഏട്ടനെ പഠിപ്പിച്ചുവിടുന്നത്!"
എനിക്കത്ഭുതമായി.
"ഏട്ടാ, നമ്മളെ ഉമ്മവെക്കാനായി അമ്മ മുഖം കുനിക്കുമ്പോള്‍
കാണാനാവാത്തത്ര വലുപ്പമുണ്ടാകും അമ്മയുടെ മുഖത്തിന് എന്ന്
ഏട്ടന് പറയാന്‍ പറ്റുമോ?

പക്ഷെ, എന്നിട്ടും ഏട്ടന്‍ പറഞ്ഞു:
"നീ ശരിക്കുമൊരു മന്തന്‍ തന്നെ!"