admin

വക്കും മുനയുമുള്ള വാക്ക്

feature image

കവിതകൊണ്ട് എന്തു പ്രയോജനം? വാസ്തവാനന്തരതയുടെ ഇക്കാലത്ത് ആഞ്ഞടിക്കുന്ന ഹിംസാത്മകതയെ പ്രതിരോധിക്കാന്‍ കവിതയ്ക്കാകുമോ? അഥവാ, ഭാഷയുടെ ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മമായ ഈ വ്യവഹാരത്തിന് നമ്മുടെ സാമൂഹ്യജീവിതത്തില്‍ സ്ഥാനമില്ലാതാവുകയാണോ? കവിതയുടെ കാര്‍ണിവല്‍ മൂന്നാം പതിപ്പിലെത്തുമ്പോള്‍ സ്വയം ഉന്നയിക്കേണ്ട ചോദ്യങ്ങളാണിവ.

വ്യക്തിഗതമായ ലഭ്യങ്ങളായിരുന്നു കാവ്യപ്രയോജനമായി പ്രാചീനാചാര്യന്മാര്‍ നിര്‍വ്വചിച്ചത്. യശസ്സോ അര്‍ത്ഥമോ അനുബന്ധനേട്ടങ്ങളോ ആയിരുന്നു അവ. വാതരോഗം മാറുന്നതിനും ഉണ്ണിയുണ്ടായിക്കാണാനും ബാധിര്യം പോയിക്കിട്ടാനും ഈശ്വരപ്രാര്‍ത്ഥനകളായി രചിച്ച കാവ്യങ്ങള്‍ ഉദാഹരണങ്ങളായി നമുക്കുണ്ട്. എന്നാല്‍ കവിയുടെ സ്വകാര്യജീവിതത്തിനപ്പുറത്ത് താന്‍ ജീവിക്കുന്ന സമൂഹത്തെ ബാധിക്കുന്ന മാരകരോഗങ്ങളെ ആരോഗ്യനികേതനത്തിലെ ജീവന്‍ മശായിയെപ്പോലെ ലോകത്തിന്റെ നാഡിമിടിപ്പറിഞ്ഞ്  പ്രവചിക്കുകയും പ്രതിരോധിക്കുകയും ചെയ്ത മറ്റൊരു കാവ്യപാരമ്പര്യവും നമുക്കുണ്ട്. അനീതിക്കെതിരേ പാട്ടുകൊണ്ട് ചൂട്ടു കെട്ടുകയും മുഖത്തു കുത്തുകയും ചെയ്ത കീഴ്വഴക്കമാണ് നമ്മുടെ നാടോടിസ്സാഹിത്യത്തിനുള്ളത്.  ഭാഷകളുടേയും സംസ്കാരങ്ങളുടേയും വിശ്വാസങ്ങളുടേയും ജൈവവൈവിദ്ധ്യത്തെ നിഷേധിച്ചുകൊണ്ട് ഏകശിലാരൂപമായ ഹിംസ മുന്നേറുന്ന ഇക്കാലം മലയാളകാവ്യചരിത്രത്തിലെ ഈ പ്രതിരോധവഴിയിലേക്കു തിരിഞ്ഞുനോക്കാനും ഊര്‍ജ്ജമുള്‍ക്കൊള്ളാനും നമ്മളെ നിര്‍ബ്ബന്ധിക്കുന്നു. കവിത -  പ്രതിരോധം, പ്രതിസംസ്കൃതി എന്ന കാര്‍ണിവല്‍ പ്രമേയത്തിന്റെ പ്രസക്തി ഇതാണ്.

രാഷ്ട്രീയം സര്‍ഗ്ഗാത്മകമാവുമ്പോള്‍ മുദ്രാവാക്യം കലയാവുന്നു എന്ന ബി.രാജീവന്റെ നിരീക്ഷണം ശരിവക്കുംവിധം മലയാളത്തിന്റെ വാമൊഴിയിലും വരമൊഴിയിലും തിരമൊഴിയിലും നിരന്തരമായി ഇന്നുയര്‍ന്നു കേള്‍ക്കുന്നത് വിയോജിക്കുവാനും വിസമ്മതിക്കുവാനും ഉള്ള സര്‍ഗ്ഗാത്മകമനസ്സുകളുടെ ശബ്ദഘോഷമാണ്. ഇങ്ങനെ വിയോജിക്കുന്നവര്‍ക്ക് യോജിക്കാനുള്ള പൊതുസ്ഥലമായിരിക്കും പട്ടാമ്പിയിലെ കാര്‍ണിവല്‍ക്കവല എന്നാശിക്കുന്നു. 

തെരുവോരങ്ങളില്‍നിന്ന് വക്കും മുനയുമുള്ള വാക്കുകള്‍ പെറുക്കിയെടുത്ത് കവിത വീണ്ടും സമരസന്നദ്ധയാകട്ടെ. വായില്‍നിന്നു തെറിക്കുന്ന വാക്ക് വെടിയുണ്ടയേക്കാള്‍ ലക്ഷ്യഭേദിയാകട്ടെ.