praman

രണ്ടു കവിതകള്‍

പെട്ടെന്നു പോയ പകലില്‍

എല്ലാ വസ്തുക്കള്‍ക്കും ഇന്ന്
സ്പ്രിങ്ങു പോലുള്ള നിഴലുകള്‍
അമര്‍ന്നു ചുരുങ്ങി ചാടി നിവരുന്നു
നിഴലോരോന്നും
സൂര്യനുദിച്ചപ്പോഴേ
വസ്തുക്കള്‍ തീരുമാനിച്ചുറച്ചതാണ്
സ്വന്തം നിഴല്‍ ഒന്നമര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച്
നിവര്‍ത്തിവിടാന്‍
എന്തിന്?
എന്റെ പകല്‍
പെട്ടെന്നു പോയിമറയാന്‍ വേണ്ടി
അതെ
എന്റെ ഉത്കണ്ഠകളും ആഹ്ലാദങ്ങളും വിരസതയും
കല്ലും മണ്ണും മേഘങ്ങളും പുല്‍ത്തലപ്പുകളും എല്ലാം
പെട്ടെന്നു പോയി മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു
പകരം, എന്റെ പകല്‍
രാത്രിയില്‍ ലയിക്കുന്നേടത്ത്
ചാടിനിവര്‍ന്ന് ഇളകിയാടുന്നു
നിഴലുകള്‍ 

ഒറ്റത്തുള്ളി

മേല്‍ക്കൂരമേല്‍ ഒരു തുള്ളി വീഴുന്നത്
കേള്‍ക്കുവാനായ് ഞാനുണര്‍ന്നിരിപ്പൂ
ഇന്നു പെയ്തേക്കുമിന്നിന്നു പെയ്തേക്കു
മെന്നുള്ള സ്വപ്നങ്ങളുരുണ്ടുകൂടി
ഇന്നു രാവില്‍ തകര്‍ത്തേക്കുമിത്തോന്നലാല്‍
മിന്നിമിന്നിക്കൊണ്ട് ഞാനിരുന്നു

നാളെപ്പുലര്‍ച്ചയ്ക്കറിഞ്ഞാല്‍ മഴക്കാല
മായെന്ന വാക്യത്തില്‍ മുങ്ങുമെല്ലാം
പാതിയുറക്കത്തില്‍ പെയ്ത്തിരമ്പം കേട്ട്
ജാലകവാതില്‍ തുറന്നുവെന്നാല്‍
നിദ്ര നനഞ്ഞുകുതിര്‍ന്ന മഴ എന്നൊ
രൊറ്റവാക്കില്‍ ജനല്‍ ചേര്‍ന്നടയും

ആകയാലിന്നുറങ്ങാതെ മഴക്കാല
മായിക്കനക്കുന്നതിന്‍ മുമ്പ്, മഴയായി 
വിരിയുന്നതിന്‍ മുമ്പ്, തകരമേല്‍ക്കൂരമേല്‍
ഇപ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ദാഹം തിളപ്പിച്ച് 
വജ്രത്തരിയായി മാറിയ മഴത്തുള്ളി 
അറ്റുവീഴുന്നതും കാത്തിരിപ്പൂ