rabindranathtagore

പൂവുകളുടെ വീട്

മൊഴിമാറ്റം: കെ വി സുരേഷ്



കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ ആകാശത്ത് മുരളുകയും
ഇടവപ്പാതി താഴേക്കൊഴുകുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍,
നനഞ്ഞ പടിഞ്ഞാറന്‍കാറ്റ് ഓടക്കൂട്ടങ്ങളിലൂടെ കുഴലൂതുന്നതിനായി
കുറ്റിക്കാടുകള്‍ക്കുമുകളില്‍ വീശിയടിക്കുമ്പോള്‍,
എവിടെനിന്നെന്നറിയാതെ ഒരുകൂട്ടം പൂവുകള്‍
പ്രാകൃതമായ ഉല്ലാസത്തോടെ
പൂല്‍ത്തകിടികളില്‍ നൃത്തം ചെയ്യുന്നതിനായി
പെട്ടെന്ന് ഭൂമിയില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.

അമ്മേ, എനിക്കു തോന്നുന്നത്,
ഈ പൂക്കളെല്ലാം ഭൂമിക്കടിയിലുള്ള
അവരുടെ സ്കൂളുകളില്‍ പോയിരിക്കയായിരുന്നു എന്നാണ്.
വാതിലുകള്‍ കൊട്ടിയടച്ച് അവരവിടെ
അവരുടെ പാഠങ്ങള്‍ പഠിക്കുകയായിരുന്നു.
സമയമാകുന്നതിനുമുമ്പേ
കളിക്കാന്‍ പുറത്തേക്കുവരണമെന്ന്
അവരിലാരെങ്കിലും ആഗ്രഹിച്ചാല്‍
അവരുടെ മാഷ് അവരെ
ഒരു മൂലക്ക് എണീപ്പിച്ച് നിര്‍ത്തുമായിരുന്നു.
മഴക്കാലം വന്നാല്‍ അവര്‍ക്ക് അവധിക്കാലമായി.
കാടുകളില്‍, വന്‍മരക്കൊമ്പുകള്‍ കൂട്ടിയുരസുമ്പോള്‍,
ഇലകള്‍ കൊടുങ്കാറ്റില്‍ ആര്‍ത്തുവിളിക്കുമ്പോള്‍,
മഴക്കാറുകള്‍ 
അവയുടെ ഭീമാകാരമായ കയ്യുകള്‍ കൂട്ടിയടിക്കുമ്പോള്‍,
പൂക്കുട്ടികള്‍
അവരുടെ തവിട്ടും മഞ്ഞയും നീലയും കുപ്പായങ്ങളണിഞ്ഞ്
പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്നു.

അമ്മേ,
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ ആകാശത്താണ് 
അവരുടെ വീടെന്ന് അമ്മക്കറിയുമോ?
അവിടെയെത്താന്‍ അവര്‍ക്കെന്ത് ഉത്സാഹമാണെന്നുകണ്ടില്ലേ?
അവരെന്തിനാണ് ഇത്ര ധൃതികൂട്ടുന്നതെന്ന് അമ്മക്ക് മനസ്സിലായോ?

എനിക്കറിയാം,
ആകാശത്ത് അവര്‍ക്ക് എന്നെപ്പോലെ അവരുടെ അമ്മയുണ്ട്.