skannan

തുലാപ്പകൽ

ശബ്ദമില്ല
ഭാഷയില്ല
നിർന്നിമേഷമിരിക്കുന്നു
ഓർമ്മയായി
വിചാരിക്കാൻ
ബിന്ദുവൊന്നും തൊട്ടുമില്ല
പൂർവ്വകാലം പുരാവൃത്ത-
മാറിനിൽക്കുമാപ്പകലിൽ
വേറെയേതോ പരപ്പിലൂടാറുനീങ്ങുന്നു.
ഒഴുക്കെന്നു
തന്നെത്തന്നെ വിളിക്കാതെ
കുതിക്കാതെ.
പൂവരശിന്നിലകൾതൻ
അലുക്കുകൾ തിരകളിൽ
താളമുദ്ര കളിയാടീ
പുഴവക്കത്ത്.
ഒളിയറ്റോരുച്ചവെയിൽ
പരക്കാതെ ഒഴിയാതെ
വിളറിയമുഖംനോക്കിപ്പകച്ചു നിന്നു.
ശബ്ദമൊറ്റയ്ക്കൊലിച്ചുപോയ്
ആരുമാരെ നോക്കിയില്ല.
നേരമെന്നു വിളിക്കുവാൻ
നിമിഷത്തെ കിട്ടിയില്ല.
ഇലച്ചാർത്തിൻ കുടീരത്തിലൊളിക്കുന്ന വീടുകളേ
മറന്നേക്കു മറന്നേക്കൂ
മദ്ധ്യാഹ്നങ്ങളെ .