santhijaya

കൃഷ്ണനാട്ടം

അന്നൊരിക്കല്‍ കാമുകന്‍റെ 
കത്ത് പോസ്റ്റില്‍ വന്നു
കാണുവാന്‍ കൊതിച്ചുവേഗം
കാറില്‍ ഞാന്‍ പറന്നു
പാതവക്കിലൊക്കെയും
കടമ്പ് പൂത്തുലഞ്ഞു
കാത്തിരുന്ന വേണുഗാനം
കാതില്‍ വീണലിഞ്ഞു
കണ്ണനെന്ന കള്ളപ്പേരില്‍
സേവ് ചെയ്ത നമ്പര്‍ 
എങ്ങനെയോ പോയതോര്‍ത്ത്
ഞാന്‍ കുറേ കരഞ്ഞു
(പണ്ടു ഞാന്‍ രചിച്ച പ്രേമ
കാവ്യമൊക്കെയേതോ
തെണ്ടികള്‍ക്ക് തൂത്തുവാരി
അമ്മ തൂക്കിവിറ്റു !)

കത്തില്‍ കണ്ട മേല്‍വിലാസം
മൂന്നുവട്ടം നോക്കി
കൃത്യമെന്നുറച്ചശേഷം 
കാറ് പാര്‍ക്ക് ചെയ്തു.
പട്ടണത്തിലേറ്റവും 
പ്രശസ്തമായ പുത്തന്‍
'വൃന്ദാവനം' എന്നൊരുഗ്രന്‍
പഞ്ചതാര സത്രം
(പണ്ടെനിക്ക് പ്രാണനായ
വോഡ്കയും പൊതിഞ്ഞ് 
ഹോട്ടല്‍ മുറിക്കുള്ളിലെന്നെ
യോര്‍ത്തിരിപ്പുണ്ടാവാം)

ബുദ്ധിജീവിയാമവന്‍റെ 
ചെന്നിയില്‍ കഷണ്ടി
കേറിയിട്ടില്ലെന്ന് കണ്ട് 
ഞാന്‍ സമാധാനിച്ചു
രണ്ട് പെഗ് പങ്കുവച്ച് 
ഞങ്ങള്‍ തമ്മിലാദ്യം
കാണുകയാണെന്ന പോലെ
കണ്ണില്‍ നോക്കി നിന്നു!
(എന്തു ഭാഗ്യഹീനര്‍! നമ്മള്‍
ആവിധം പിരിഞ്ഞു...
ഹന്ത! പിന്നെ ശുന്യമെത്ര
താളുകള്‍ കൊഴിഞ്ഞു...)
കുപ്പി കാലിയായ ശേഷം
ജീവിതത്തിനൊട്ടും
അര്‍ത്ഥമില്ലെന്നുള്ള സത്യം
ഞങ്ങളെ മഥിച്ചു
എങ്കിലിപ്പോള്‍ ആത്മഹത്യ 
മാത്രമാണ് ഭേദം
എന്ന് തോന്നി ഞങ്ങള്‍ തൂങ്ങി
ച്ചാകുവാനുറച്ചു
തൊട്ടുമുമ്പ് ഞാന്‍കുടിച്ച
മദ്യമപ്പോഴേക്കും 
മൂത്രമായി നാഭിയില്‍
നിറഞ്ഞു വേദനിച്ചു
(ഓര്‍ക്കുകില്‍ വിശുദ്ധമായ
പ്രേമമോടെ നമ്മള്‍ 
പാര്‍ക്കുമീ ശരീരമൊരു
പാഴമേധ്യപ്പാത്രം!)

മാംസബദ്ധമല്ലരാഗ
മെന്നുചിന്തിച്ചപ്പോള്‍
രാസകേളിയാടുവാനൊ
രാശവന്നുദിച്ചു
(ഹോട്ടല്‍ മുറിക്കുള്ളിലൊളി
ക്യാമറകള്‍ കാണും
നാളെ നമ്മള്‍ ബിറ്റ് ബിറ്റായ്
നാടുനീളെയോടും!)
(എങ്കിലെന്ത്? കൃഷ്ണലീല
പീറ വീഡിയോയില്‍
കണ്ടുപോയാല്‍ തേഞ്ഞുപോവ-
തല്ല ഗാഢസ്നേഹം!)

ഇത്തരം പ്രലോഭനം 
ചെറുക്കുവാനശേഷം
കെല്പെഴാതെ കട്ടിലില്‍
പുണര്‍ന്നു വീണു പക്ഷേ 
മെത്തയില്‍ വിരിപ്പിനുള്ളില്‍
നിന്നിഴഞ്ഞു വന്ന
കാളിയന്‍ കടിച്ചു ഞങ്ങള്‍ 
തല്‍ക്ഷണം മരിച്ചു

(ഹാ! വിധിക്കു മുന്നില്‍ നമ്മള്‍ 
എത്ര നിസ്സഹായര്‍!)
താഴെ റോഡിലെക്കടമ്പ്
പൂകൊഴിച്ച് കേണു