gnanakkoothan

കരച്ചില്‍ നിര്‍ത്തിയ വായ

മൊഴിമാറ്റം: പി രാമന്‍

ലങ്കാധിപനായ രാവണൻ
മഞ്ഞുമൂടിയ ഹിമാലയമെടു-ത്തമ്മാനമാടിയപ്പോൾ
നീ നിന്റെ തള്ളവിരൽ വെച്ചമർത്തിയില്ലേ,
പർവതത്തിനടിയിൽ ഞെരിഞ്ഞമർന്ന ഇരുപതു കയ്യൻ ദശാസ്യനുടനേ 
സാമഗാനം പാടവേ 
നീ വിരലയച്ചു വിട്ടില്ലേ?
വേദനിക്കുന്നവർ കരയുമോ അതോ
സാമഗാനം പാടുമോ?
കരച്ചിലിനെ പാട്ട് വെല്ലുമോ?
ലങ്കാധിപനായ രാവണൻ 
പാടിയോ കരഞ്ഞോ എന്ന്
ആർക്കു പറയാൻ കഴിയും?
ചുറ്റും അമർന്നിരിക്കുന്നത്
ഉരുകാത്ത മഞ്ഞും പാറയും.
ശിവനേ, നീയാകട്ടെ
രോദനം ചെയ്യുന്നവനാകയാൽ രുദ്രൻ എന്ന്
വേദങ്ങളിൽ വിളികൊണ്ടവൻ.
ശിവനേ, നീ ശിവനോ അതോ 
ഇപ്പോഴും രുദ്രൻ തന്നെയോ?
യുഗങ്ങൾ മാറിയ ശേഷവും
നിന്റെ ശീലം നിന്നെ വിടുന്നില്ലയോ?
പുതുയുഗം പിറന്ന നാൾ മുതൽ
ഇനിമേൽ ഞാൻ രോദനം ആഗ്രഹിക്കുന്നു
എന്ന് നീ ശപഥം ചെയ്തതല്ലേ?
മനുഷ്യർ കരയുന്നു
വിമ്മി വിമ്മിക്കരയുന്നു.
ഏതു കുന്നും എടുക്കാനാവാതെ
ഞെരിഞ്ഞമർന്നു കരയുന്നു.
മനുഷ്യർ കരയാത്ത നാട്
ഭൂമിയിലൊരിടത്തുമില്ല.
ഉടുക്കടിക്കുന്നവനേ,
കരച്ചിലും പാട്ടും ഒന്നല്ല എന്ന്
നിനക്കു പറഞ്ഞു തരേണ്ടതുണ്ടോ?
തുറന്ന വായകളിലൂടെ
ദു:ഖം മാത്രമേ വെളിപ്പെടൂ എന്നുണ്ടോ?
നിന്റെ കാതിൽ കുണ്ഡലങ്ങളായിരിക്കുന്ന ഗന്ധർവന്മാർ 
മനുഷ്യരുടെ കരച്ചിൽ
സംഗീതമായ് മാറ്റി വിടുകയാണോ?
കരച്ചിൽ നിറുത്തിയ ശേഷം ഒരു വായ
എങ്ങനെയിരിക്കുമെന്ന് ശിവനേ, നിനക്കറിയുമോ?
ആണും പെണ്ണുമായ് നീ ഇരിപ്പതു പോലെ
കരച്ചിലും പാട്ടുമായ് ഇരിക്കയാവുമോ?