kedarnathsingh

ഒരു നാടോടിക്കഥ

മൊഴിമാറ്റം: പി പി രാമചന്ദ്രന്‍

രാജാവു മരിച്ചപ്പോള്‍
മൃതശരീരം
സ്വര്‍ണ്ണംകൊണ്ടു പണിത
വലിയൊരു ശവപ്പെട്ടിയില്‍ കിടത്തി.

സുന്ദരമായ ആ ശരീരം
കണ്ടവരാര്‍ക്കുംതന്നെ
അതു രാജാവല്ലെന്ന
ശങ്കയുണ്ടായില്ല

ആദ്യം മന്ത്രി വന്നു
എന്നിട്ട് മൃതദേഹത്തിനുമുന്നില്‍
തലകുനിച്ചു നിന്നു

പിന്നെ പുരോഹിതന്‍ വന്നു
അയാള്‍ ദീര്‍ഘനേരം ശബ്ദം താഴ്ത്തി
എന്തെല്ലാമോ മന്ത്രിച്ചു

പിന്നെ ആന വന്നു
അതു തുമ്പിക്കൈ ഉയര്‍ത്തി
മൃതദേഹത്തിന് ഉപചാരമര്‍പ്പിച്ചു

പിന്നീട് കറുത്തതും വെളുത്തതുമായ
കുതിരകള്‍ വന്നു
അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഗൗരവം കണ്ട്
കരയണോ വേണ്ടയോ എന്നു തീരുമാനിക്കാനാകാതെ
കുഴങ്ങിനിന്നു

പതുക്കെപ്പതുക്കെ
ആശാരി വന്നു
അലക്കുകാരന്‍ വന്നു
ക്ഷുരകന്‍ വന്നു
കുംഭാരന്‍ വന്നു
എല്ലാവരും പ്രൗഢഗംഭീരമായ
ആ ശവപ്പെട്ടിക്കു ചുറ്റും നിന്നു

അപരിചിതമായ ഒരു ദുഃഖം
ശവപ്പെട്ടിയെ വലയംചെയ്തിരുന്നു

എല്ലാവരും ദുഃഖിതരായിരുന്നു
മന്ത്രി ദുഃഖിതന്‍
കാരണം ആനകള്‍ ദുഃഖിതരായിരുന്നു
ആനകള്‍ ദുഃഖിതര്‍
കാരണം കുതിരകള്‍ ദുഃഖിതരായിരുന്നു
കുതിരകള്‍ ദുഃഖിതര്‍
കാരണം പുല്ല് ദുഃഖിതര്‍
പുല്ല് ദുഃഖിതര്‍
കാരണം ആശാരി ദുഃഖിതന്‍.