രാവിലെ ക്ലോക്കില്‍ മണി പത്തടിക്കുമ്പോള്‍
ഞാന്‍ സ്കൂളിലേക്കുള്ള വഴിയേ നടക്കുന്നു.
എല്ലാ ദിവസവും, തലച്ചുമടില്‍
വള, മാല, കണ്‍മഷി, പൊട്ട്, ചാന്തുമായി ഊരുചുറ്റുന്ന
ആ വഴിവാണിഭക്കാരനെ കാണാം.

feature image

അമ്മേ,
ആ കാണുന്ന ചെമ്പകത്തിന്‍റെ നിറുകെയുള്ള കൊമ്പില്‍
ഞാന്‍, വെറുതെ രസത്തിന്, 
ഒരു പൂവായി വിരിഞ്ഞ്
ഇളംകാറ്റിനൊപ്പം തലകുലുക്കുകയും
തളിരിലകള്‍ക്കുമീതെ തുള്ളിച്ചാടി നൃത്തം വെക്കുകയും ചെയ്താല്‍
അമ്മക്കെന്നെ തിരിച്ചറിയാനാകുമോ?

ശാലിവാഹന ശകാബ്ദം ഒന്നിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന
പരോപകാരിയൊരാൾ പടികൾ കെട്ടി.
കുന്നിൻ മുകളിലെ കോവിലിലേക്ക്
ഭക്തർ സൗകര്യമായ് പോയി വന്നു.

തെരുവിൽ തെക്കുനിന്നു വടക്കോട്ടു
കാറ്റു വീശുന്നു.
ചെക് പോസ്റ്റിൽ തന്റെ പൊതി
കമഴ്ത്തിക്കാട്ടുന്ന യാത്രികനെപ്പോലെ
ബദാംമരങ്ങൾ ഇലയുതിർക്കുന്നു.

എന്റെ വീടുവിട്ടു പോകാൻ
ആരുമെന്നോടു പറയുന്നില്ല.
എന്റെ ആപ്പീസു വാതിലുകൾ
എനിക്കു മുന്നിൽ അടയപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

നാലു ചക്രവണ്ടി ഒന്നും
രണ്ടുചക്രവണ്ടി ഒന്നും
തെരുവിൽ കൂട്ടിയിടിച്ചു.
അപ്പോൾ രാത്രി മണി ഒമ്പത്.
നാലു ചക്രവണ്ടിക്കാരൻ
വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി വന്ന്
രണ്ടുചക്ര വണ്ടിയെ തെറി വിളിച്ചു.

എന്റെ മേട്ടു നിലം
ഇന്നലെപ്പെയ്ത മഴയിൽ
തണുത്തു വിറച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
എന്റെ മേട്ടു നിലം
ഇന്നത്തെ വെയിലിൽ
ചൂടുപിടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ആ നാട്ടിലേക്ക്
ഈ വഴി 3 കി.മീ. എന്നു
കാട്ടിക്കൊണ്ടു നിൽക്കുന്ന
വഴിചൂണ്ടിക്കാലിന്
ആ നാടൊന്നു കാണാൻ
ആശയുണ്ടായി, ഒരുനാൾ.