Jhoni.K.J

ലോകകവിതയില്‍ മലയാള കവിതയെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്‌ അയ്യപ്പപ്പണിക്കരാണ്‌. ലോകസാഹിത്യത്തെ മലയാളവുമായും മലയാളത്തെ ലോകസാഹിത്യവുമായും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന വലിയൊരു സാംസ്കാരികദൗത്യത്തിന്റെ പ്രധാന കണ്ണി അയ്യപ്പപ്പണിക്കരായിരുന്നു. കുമാരനാശാന്‍, വൈലോപ്പിള്ളി, ഇടശ്ശേരി തുടങ്ങിയ മഹാകവികള്‍ എഴുതിയ കവിതകള്‍ ലോകത്തിലെ ഏതു ഭാഷയിലെ മികച്ച കവിതയോടും ഒപ്പമുള്ളതാണെന്ന്‌ ബോധ്യപ്പെടുത്താനും പണിക്കര്‍ക്ക്‌ കഴിഞ്ഞു.

അറുപതുകളില്‍ അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്‍ "കുരുക്ഷേത്രം' എന്ന കവിതയിലൂടെ നമ്മുടെ നടപ്പുകാവ്യ സമ്പ്രദായങ്ങളെ മുഴുവന്‍ അട്ടിമറിക്കുകയായിരുന്നു. രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും പ്രമേയത്തിലും നടത്തിയ ഈ അട്ടിമറി നമ്മുടെ കാവ്യ ഭാഷയിലും കാവ്യമനസ്സിലും ഒരു പുനര്‍നിര്‍മ്മാണം നടത്തി. മലയാളത്തില്‍ ആധുനികത പിറവികൊള്ളുന്നത്‌ സമ്പൂര്‍ണ്ണ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ പണിക്കരിലൂടെയാണ്‌. നഗരവല്‍ക്കരണത്തിന്റെയും വ്യവസായവല്‍ക്കരണത്തിന്റെയും ഫലമായി ലോകത്ത്‌ രൂപപ്പെട്ട പുതിയ സാമൂഹിക രാഷ്ട്രീയ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ പുതിയ ജീവിതവീക്ഷണമാവിഷ്കരിക്കാന്‍ സ്ഥിതശൈലി പര്യാപ്തമല്ലെന്ന തിരിച്ചറിവാണ്‌ അധുനികതയ്ക്ക്‌ കാരണമായത്‌. ജീവിതത്തിന്റെ നവസങ്കീര്‍ണ്ണത ആവിഷ്കരിക്കാന്‍ പുതിയ സമീപനങ്ങളും ശൈലികളും ബിംബങ്ങളും അങ്ങനെ ആവശ്യമായി വന്നു. കാല്‍പനികതയുടെ ആഡംബരങ്ങളെ തിരസ്കരിച്ചു കൊണ്ട്‌ സാമ്പ്രദായികരൂപങ്ങളുടെയും ഛന്ദസ്സുകളുടെയും ഭഞ്ജനവും നവീകരണവും സാദ്ധ്യമാക്കി ആധുനികത പിറവികൊള്ളുകയാണ്‌ ഉണ്ടായത്‌.

പലരും വിമര്‍ശിച്ചപോലെ ആധുനികതയെന്നത്‌ പാശ്ചാത്യമാതൃകകളുടെ കേവലാനുകരണമായിരുന്നില്ല എന്ന്‌ പണിക്കരുടെ ഓരോ കവിതയും സൂക്ഷ്മമായി വായിച്ചാല്‍ മനസ്സിലാക്കാം. നമ്മുടെ പാരമ്പര്യത്തിലേക്ക്‌ വേരുകളാഴ്ത്തികൊണ്ട്‌ പ്രകൃതിയിലും മനുഷ്യനിലും ദൈവത്തിലും ഒരേസമയം വിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു പണിക്കരുടെ ആധുനികത. അധികാരം തന്റെ ജന്മോദ്ദേശമല്ലെന്ന്‌ തീര്‍ച്ചയാക്കി എല്ലാ അധികാരസ്ഥാനത്തു നിന്നും വിട്ടുനിന്ന പണിക്കര്‍ പുതുതലമുറയിലെ ഓരോ ചെടിക്കും ഊര്‍ജ്ജം പകര്‍ന്നു. സാംസ്കാരിക കൂട്ടായ്മകളിലൂടെയും ലേഖനങ്ങളിലൂടെ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലൂടെയും അദ്ധ്യാപനത്തിലൂടെയും മുഴുവന്‍സമയ സാഹിത്യപ്രവര്‍ത്തകനാകാന്‍ കഴിഞ്ഞത്‌ കാര്‍ഷിക സംസ്കാരം ഉള്‍ക്കൊണ്ട ലളിത ജീവിതം കൊണ്ടാണ്‌.

കൂടുതല്‍ കാഴ്ചപ്പാട്