Sajeev

വികാരങ്ങളുടെ 
സമുദ്രായനങ്ങളെ 
കടലാഴങ്ങളിലെ 
മഹാസമസ്യകളാക്കി
ചുണ്ടുകളിൽ 
താഴിട്ടടച്ചുവച്ച
നിസംഗ നിശബ്ദത 
ഏതർത്ഥ സാരങ്ങൾ കാത്തിരിക്കുന്നു ...

ഇലകൊഴിഞ്ഞ 
ശിശിര ശാഖികൾ
വസന്ത ത്തെ എന്നപോലെ 
പ്രത്യാശയോടെ ....
കൊടുംകാറ്റുകളെ
പരിലാളിക്കുന്ന 
ഹൃദയ മർമരങ്ങൾ ,
മൗനം ഉടച്ചു ഉയിരിൽ 
ഉന്മാദമായി പെയ്യാൻ ,
കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവാം ..

മന്വന്തരങ്ങളെ അളന്നു 
അളന്നു അനാസക്ത 
വാത്മീകങ്ങളെ 
ഉപാസിച്ചുപാസിച്ചു
അഗ്നിപർവതങ്ങ ളുടെ 
ആഗ്നേയ വിശുദ്ധി 
കരളിൽ കാത്തുവച്ചു 
ശൂന്യ വിസ്മയ താരാവലികളിൽ 
മൗനം ശബ്ദ സാകേതങ്ങളായി 
പുനർജ്ജനിക്കുവാൻ 
മിഴി പാർതിരിക്കയാവാം

കൂടുതല്‍ കവിതകള്‍