ഒരിക്കല്‍ തിരൂരില്‍വച്ച്‌
കറുത്തകണ്ണട ധരിച്ച്‌
പാളം മുറിച്ചുകടക്കുന്ന നിന്നെക്കണ്ടു
ഷൊര്‍ണൂരില്‍നിന്നും കോഴിക്കോട്ടേയ്ക്ക്‌
നാലുമണിക്കൂര്‍ ദൂരമുണ്ടായിരുന്ന കാലത്ത്‌

മനുഷ്യദുരിതങ്ങളുടെ വലിയൊരു കടലാസുകെട്ട്
ഞാന്‍ തയ്യാറാക്കുകയാണ്
വിശക്കുന്നവരുടെ ചുണ്ടുകളാലും
കാത്തിരിക്കുന്നവരുടെ കണ്‍പോളകളാലും
ഒപ്പുവെയ്ക്കപ്പെട്ടാലുടന്‍
ദൈവത്തിനു സമര്‍പ്പിക്കാന്‍.

എന്നാല്‍ ലോകത്തെമ്പാടുമുള്ള ദുഖിതരേ
എനിക്കൊരു ഭയമുണ്ട്
ദൈവം ഒരു പക്ഷേ നിരക്ഷരനായിരിക്കും.

പരപ്പാണ്
സന്ധ്യപ്പെരുക്കമാണ്
മഴക്കോളുണ്ട്
കാറ്റും.

വഞ്ചി അക്കരെ.

മലയാളമോ
ഇംഗ്ലീഷോ
ഹിന്ദിയോ പറഞ്ഞ്
എത്തില്ല അങ്ങോട്ട്..‍....